Ik nam ontslag zonder uitzicht op een nieuwe baan. Hoe dan?!

Ik nam ontslag zonder uitzicht op een nieuwe baan - Blog - EdivaniaLopes.nl

Jup, ik nam ontslag zonder een nieuwe baan te hebben. Ik heb namelijk altijd geloofd dat er meerdere wegen zijn in één leven. Dat je begint op een rechte weg en dat iedere mogelijke bocht, iedere rivier en elk dal dat je doorkruist je zal leiden naar waar je hoort te zijn. Dat betekent dus ook dat er meerdere wegen zijn die leiden naar geluk. De afgelopen jaren heb ik dat idee een beetje genuanceerd omdat ik me realiseerde dat de mogelijkheden eindeloos zijn en dat die wegen waar ik zo hard over nagedacht heb, wegen zijn die we zelf aanleggen. Wat ook betekent dat op het moment dat ik de verkeerde kant op ga, ik aan de verkeerde weg aan het timmeren ben. Dit is precies wat ik me realiseerde toen ik me erop betrapte de volgende zin eruit te gooien:


“Ja maar… Ik wil dit helemaal niet.” 


Terwijl ik dus op mijn werkvloer stond, bij een retailer waar ik nu mijn laatste dagen afrond, besloot ik me in te schrijven bij de Kamer van Koophandel en eindelijk een begin te maken als schrijfster. Zo prikte ik een aantal maanden geleden een datum — D E   D A T U M — waarop ik eindelijk de sprong zou wagen en in de tussentijd ging ik aan de slag.


Van Chanel naar Chaucer
Mode is iets geweest waar ik altijd in geïnteresseerd ben geweest als manier om jezelf te uiten. In mijn werk heb ik iedere fase van iedere puber kunnen doorlopen door telkens een ander persona te creëren met oude en nieuwe vormen, kleuren, stoffen en concepten. Het is heerlijk om te experimenteren met hoe je jezelf presenteert; met hoe je aan anderen laat zien hoe je je voelt, waar je voor staat en waar je naartoe wilt werken. Mijn werk als Visual Commercial was dus zowel het uitoefenen van een functie als hebben van een gigantische uitklapklep voor iets wat ik op kleine schaal al voor mezelf deed. Iedereen die me wel eens ziet weet dat ik van de een op de andere dag een totaal ander gezicht heb, een totaal andere stijl heb of gewoon een totaal andere energie uitstraal. Ik heb het uiteindelijk klaargespeeld om mijn “raar” zijn te perfectioneren en mijn veelzijdigheid en wispelturigheid te integreren in zowat elke manier waarop ik me uit.

Schrijven is hier echter een veel groter onderdeel van dan mode. Mode is ergens iets wat ik intuïtief kan en begrijp — ik heb er gevoel voor —, terwijl schrijven iets is waarvan ik het niet kan helpen te doen omdat het me onrustig maakt om geen woorden vast te leggen. Ik doe het immers iedere dag. Toen ik dus op een gegeven moment een 60-urige werkweek had weten te creëren, zag ik in dat het niet helemaal goed zat. Naast mijn voltijd baan lag ik namelijk haast iedere avond met mijn laptop in bed; simpelweg creërend. Ik schreef verhalen, artikelen en gedachten — iets wat ik al sinds de middelbare school deed. Ik ben heel gracieus begonnen op Hyves (throwback!) en sindsdien ben ik alleen maar meer gaan schrijven. — en begon me steeds brutaler te gedragen naar de wereld om me heen. Ik begon me, na jaren, goed te voelen bij de titel schrijver.

Tegenwoordig is het ook niet zo gek meer om van alles tegelijk te zijn. Je kunt een jonglerende tuinman zijn die in zijn vrije tijd de buurtkapper is: je bent gelukkig, je komt rond en je krijgt respect voor het zijn van niets anders dan jezelf. En als Lodewijk zonder blikken of blozen kan zijn wie hij is, dan kan ik dat verdomme ook. Ik keek naar alles wat ik aan het doen was en ik besloot dat de balans niet goed was. Dus prikte ik een datum en nu zit ik hier een beetje dankbaar te wezen omdat ik voel dat de keuze die ik gemaakt heb — en bedenk je even dat ik nog steeds in dienst ben — er een is die me dichterbij iets zal brengen. Geen idee wat dat iets is, maar het zal me goeds brengen. Dat merk ik aan hoe ik me voel, hoe ik me uit, hoe ik aanwezig ben. Mijn brein maakte een keuze gebaseerd op een gevoel. En het was een goede.


Everyday I’m hustlin’
Hoewel ik een vrij optimistisch mens ben, wist ik zelf ook wel dat er een kans bestond dat ik tegen de tijd dat ik ontslag zou nemen geen ander inkomen zou hebben. Toch besloot ik mijn beste beentje voor te zetten: ik nam contact op met mensen die ik kende in de kunst- en cultuursector, nodigde iedereen uit op de koffie en thee en ik stuurde emails om mijn gezicht te laten zien en mijn naam weer even te laten klinken. Verrassend genoeg, kreeg ik veel respons. Wat ik veel te horen kreeg was dat ik me een lastige sector in probeer te werken en dat beginnen voor mezelf er uiteindelijk in zou resulteren dat ik mezelf kon onderhouden maar dat ik niet het twee-onder-een-kap-leven zou kunnen realiseren. Heerlijk. Dat is namelijk precies wat ik probeer te vermijden.

Uiteindelijk heb ik dus van alles geprobeerd en ben ik nog steeds bezig met het opbouwen van een netwerk van creatievelingen. Zo heb ik brutaal bij mensen aangeklopt voor advies en goede gesprekken, gevrijwilligd om met andere mensen in contact te komen en heb ik eindelijk — eindelijk! — de tijd genomen om te snappen hoe LinkedIn werkt (En je raadt het al: het is een enorm handig platform).


Recht zo die gaat, of: met goede moed
Ik diende twee weken geleden m’n ontslag in en het voornaamste dat ik gemerkt heb is dat ik tevreden ben met mezelf. Waarmee ik niet bedoel dat er niet nog veel meer werk aan de winkel is voor ik mijn beste zelf ben — je weet wel, het ultieme streven —, maar dat ik blij ben te weten dat ik altijd eigen zal zijn aan mezelf. Ik weet nu dat ik de moed heb om de dingen te veranderen die me niet aanstaan en om maatschappelijke druk niet de overhand te laten krijgen. Je wil namelijk niet weten wat de initiële reactie van iedereen om me heen was toen ik zei dat ik “maar gewoon” ontslag nam en dat ik hoopte dat mijn goede intenties de aandacht van het universum zouden trekken en dat die vervolgens de sterren en planeten zo rond zou husselen dat ik er goeds voor terug zou krijgen.

Dat is ook weer zoiets: intentie. Ik denk namelijk dat degene die iets doet om bakken met geld te verdienen veel meer hordes heeft om over te springen dan degene die hetzelfde doet vanuit een onvermijdbare passie. Ik ben me ook veel meer bewust van de dingen die ik doe en van hoe ik me voel. Mijn ontslag was ergens ook een experiment voor me. Het was een manier om mezelf uit te dagen en “doen, durf of waarheid” naar een ander level te tillen. Ik weet namelijk zeker dat ik mijn geluk centraal wil stellen in mijn leven. Alles wat ik doe en heb moet intentioneel zijn en als doel hebben mijn levenskwaliteit, mijn fysieke en geestelijke gesteldheid, te verbeteren.

Ik heb de afgelopen 3 jaar veel geleerd bij m’n huidige werkgever en ik ben enorm dankbaar voor de ervaringen en vaardigheden die ik in die tijd opgedaan heb, maar ik wil m’n leven verrijken door juist op zoek te gaan naar meer en andere ervaringen en vaardigheden. Ergens ben ik ook bang dat deze snelle wereld waarin ik zit mij altijd achterop zal stellen. Dat mijn gezondheid, persoonlijke groei en geluk het onderspit zullen delven op het moment dat ik te druk bezig ben met meegaan in een tempo waar ik me niet in kan vinden.

Ik weiger genoegen te nemen met het opofferen van de beste jaren van mijn leven zodat ik op een manier kan bijdragen die me niet eigen is. Ik moet alleen ook durven me open te stellen voor alles wat er op me afkomt op het moment dat ik bewust kies voor een levensstijl waarin ik mezelf oud zie worden. En ik zie mezelf niet voor altijd in een winkel staan, ik zie mezelf dingen maken. Daar ga ik me nu op toeleggen. Op het maken van dingen en op het blijven hopen dat ze van waarde zullen zijn voor anderen. Ondertussen zal ik meer tijd besteden aan het zorgen voor mezelf, mijn lichaam, mijn gedachtes. Ik zal bewuster en kritischer omgaan met de manier waarop ik de wereld betekenis en vorm geef. Waarom? Omdat het onderhand tijd begint te worden dat ik 100% de verantwoordelijkheid neem voor mijn leven en het volledig begin te leiden zoals ik het wil.

 

D U S .   D I T   I S   M A A R   H E T   B E G I N .

 

(Ik heb er zo enorm veel zin in.)

En mocht je iemand kennen die een schrijver, copywriter of redacteur nodig heeft (of ben je toevallig zelf op zoek), laat het even weten en zoek me op door te mailen naar hallo@edivanialopes.nl of door professioneel te creepen op LinkedIn. Mijn dank zal groot zijn en wie weet hou je er meer dan een lekker kopje koffie aan over.

 

Veel succes,

Veel liefs,

Tot snel,

Edivania

Geef een reactie