Niet te pruimen

Niet te pruimen - Kort verhaal - EdivaniaLopes.nl

Het was een mooie dienst geweest. Peter had opgebaard gelegen en hoewel elke herinnering aan hem van zijn eigen gezicht weggevaagd was, stond de dood hem goed. Ze hebben nou eenmaal die leeftijd, ze behoren tot die leeftijdscategorie waarin ieder onderonsje opgevolgd wordt door weer een afscheid. Tranen worden er onderhand ook niet meer gelaten. […]

De een, de ander

Starend in die roodomrande ogen, weet ik het antwoord eigenlijk al.“Je bent hier niet gewenst, maar mag nooit vertrekken”.En daar leg ik me bij neer. Iemand moet het immers doen.En dus keer ik telkens met frisse moed en een brede glimlach terug.Een glimlach die, naarmate de tijd vordert, gereduceerd wordt tot een droevig, geforceerd lachje.Maar […]

Het fort

Wat zou hij gedacht hebben toen hij haar voor het eerst vasthield? Maakte hij haar allemaal loze beloftes, zocht hij in haar gezicht het zijne terug of was er alleen maar leegte? Terwijl hij daar stond met zijn eerste dochter in zijn armen, heeft hij vast ook aan haar moeder gedacht — al was het […]

Een wereld

Elkaar beloftes doen en dan maar zien hoeveel je er ook echt houdt, maar je houdt in ieder geval van elkaar. En dus zit je op een gegeven moment met z’n tweeën in de auto. Het is al middernacht geweest en de rust die dat deken van donkerblauwzwart over je heen legt maakt je ogen […]

De val

Huppelstruikelvallend baan je je een weg door de bladeren. Je bent zo klein, je laarzen zo groot en de kale takken zo ver weg. En toch kan je het niet helpen te denken dat, als de wind iets harder blaast en je jezelf net iets lichter weet te maken door je rugzakje op de stoep […]